Lidsteng

Na het heerlijke lentezonnetje van dit weekend komt het leven in de vijver weer helemaal op gang. Ik heb de voorbije twee dagen alweer bootsmannetjes, schrijvertjes, waterschaatsers, een ongeidentificeerde waterkever en een joekel van een libellelarve gespot (zo'n 7 cm schat ik). En met het opwarmende water komen niet enkel de beestjes terug tot leven maar ook de zweefalgen. Hoewel een troebelere vijver in het voorjaar niet per se slecht is (zolang de zuurstofplanten later het zaakje maar terug overnemen) is een heldere vijver toch leuker.

Belangrijk hiervoor is de aanwezigheid van verschillende soorten zuurstofplanten. Glanzend Fonteinkruid bv is een uitstekende en dus een van de meest gebruikte zuurstofplanten (mede dankzij de boeken van mevrouw Hoffman) maar komt in het voorjaar slechts heel traag op gang. Dit geeft de algen, die bij een lagere watertemperatuur kunnen werken, een kans om de voet tussen de deur te krijgen.

Soorten die wel in koud water werken zijn onder andere Waterpest en Lidsteng. Lidsteng is vooral gekend als moerasplant, met denneboomachtige stengels die boven het water uitkomen. Maar als je Lidsteng wat dieper (30-60 cm) zet maakt het heel andere stengels met langere, zachte naalden die zelfs 's winters onder het ijs zuurstof produceren en al vroeg op het jaar voor tegengewicht zorgen tegen de algeninvasie.

Gedoornd Hoornblad komt net iets later op gang (het vormt inactieve winterknoppen) maar eenmaal het begint te groeien doet het dat meestal ook explosief. Tenslotte is er nog de Waterranonkel, nog zo'n plant die ook 's winters groen blijft maar deze heeft een groot nadeel: de plant verdwijnt soms gewoon helemaal voor langere perioden om later terug uit te schieten. Daar kan mag je dus niet op rekenen.

Als je geen van deze planten in de vijver hebt kan je nog proberen de draadalgen tijdelijk niet uit de vijver te verwijderen. Ook deze zullen namelijk de zweefalegen beconcurreren.

Moet er nog zaad zijn?

Mijn bestelling van de Bolderik is al enige tijd binnen maar nu pas besef ik dat 10 gram (de minimum hoeveelheid/soort) zaden echt wel heeeeeel veel is.
















10 gram zaad van de Wilde Peen bv komt overeen met niet minder dan 12500 zaden. Ok, ze zullen wel niet allemaal kiemen maar toch...

Dus moest er iemand nog graag zaad van Akkerklokje, Wilde Peen of Knoopkruid hebben, laat maar een berichtje!

Laat de regen maar komen!

Gisteren zo'n 300 vierkante meter gazon laten inzaaien en vandaag 2 stevige kluiten rabarber (dank u schoonouders!) geplant. Als er morgen een paar stevige buien volgen zal ik snel met de grasmaaier aan de slag kunnen. Nu ziet het er vanaf het terras nog zo uit:

Rechts de haagbeukenhaag. Centraal het gazon (voor de kindjes), daarachter de afsluiting (daar net voor de nu nog nietige Morus Nigra). Achter de afsluiting de vijver, en links achter de koterij de bloemenweide.

Gisteren trouwens ook de eerste dagvlinder in de tuin gespot: een citroenvlinder. Altijd leuk.

Geduld, geduld, geduld

Vandaag dus bij Houtmeyers geweest en ongeveer de helft van mijn lijstje kunnen aankopen. Blijkbaar is het nog te vroeg voor Lupine, Duizendblad en de Geranium Renardii te planten.

Einde maart zou wel kunnen. Weeral iets bijgeleerd.

Campanula rapunculoides

Gisteravond nog even nagedacht over de invulling van de border en het akkerklokje nog even gegoogled op zijn Latijnse naam: Campanula rapunculoides.

Sommige van de zoekresultaten waren wel redelijk confronterend. Op diverse amerikaanse sites werd deze schoonheid besmeurd met termen zoals "cancer of the garden", "creepy bellflower", "evil twin" en "hell's bells" (lees bv de reacties op deze site eens). Al deze horrorverhalen van radeloze tuiniers die deze soort al 10 jaar aan het bestrijden zijn in hun tuin hebben me toch doen twijfelen of ik ze wel in de border moet plaatsen.

Het vreemde is dat het akkerklokje hier een zeldzame, beschermde plant is die over de oceaan blijkbaar een zevenblad-achtig onkruid is, dat zelfs in gazons onuitroeibaar is, en dat van Texas tot Alaska! Of zijn er hier insectensoorten/ziektes die akkerklokjes als snacks eten die ginds niet voorkomen?

Ik vind het allemaal maar verwarrend...

Nieuwe border

Een nieuw jaar, nieuwe plannen! Het wordt tijd om de noord en west kant (= zon, zon, zon) van de vijver te beplanten zodat er meer leven rond de vijver komt en (toekomstige) amfibieen meer voedsel en schuilmogelijkheden hebben. Het plan is een graslandborder. De grond daar is in 2009 afgeplagd en dus redelijk arm (hoewel niet zo arm als het stuk waar de bloemenweide ligt). Wat maakt dat ik heel goed moet oppassen wat voor planten ik daar ga plaatsen om een plantenkerkhof te voorkomen. Als je met de gemiddelde tuincentrumbediende een praatje maakt en vraagt "Wat raadt u mij aan voor een arme zandbodem?" dan is het antwoord steevast: "bemesten". En dat feestje gaat dus niet door, in mijnen hof komen geen sissy planten die ik bij het bladje moet vasthouden en elk jaar moet bijmesten/besproeien! Allez ja, tenzij ze lekkere vruchten afleveren uiteraard. Gelukkig heeft vrouwlief mij voor mijn verjaardag "Stappen naar een ecologische tuin: aanleg en beheer." van Velt cadeau gedaan waarin een superhandige en gedetailleerde plantenlijst staat. De labels bij de planten in een tuincentrum geven toch zo weinig informatie: zuur of kalk, zand of klei, arme of rijke bodem, vochtig of droog: het staat er allemaal niet bij.
Om die dingen over je grond te weten te komen moet je trouwens niet altijd een bodemanalyse laten doen. Hier woekert zuring dus zure grond. Er zijn nog steeds open plekken in de bloemenweide dus arme grond. Voedselrijkdom van zandgrond kun je ook beoordelen aan de kleur, hoe zwarter hoe meer organisch materiaal, hoe geler/grijzer hoe armer.

Zodoende kwam ik tot deze lijst van planten die bij plantenkweker Houtmeyers beschikbaar is:
Aster Ericoides
Geranium Renardii
Salvia Nemerosa "Mainacht" (Siersalie)
Echinops Ritro (Kogeldistel)

Achillea Millefolium "Cerise Queen" (Duizendblad)
Lupine
Sedum "Herbstfreude" (Hemelsleutel)
Malva Sylvestris (Groot Kaasjeskruid, deze komt wel van Pelckmans)

Deze planten vond ik niet terug bij kwekers uit de buurt dus heb ik zaad besteld bij de Bolderik om zelf in bakken op te kweken en dan later in de border uit te planten:
Centaurea Jacea (Knoopkruid)
Daucus Carotus (Wilde Peen)
Campanula rapunculoides (Akkerklokje)

En voor het overloopgebied van de vijver heb ik:
Veronica Longifolia (Langbladige Ereprijs)

Vorige week heb ik de grond al gewied en omgespit, volgende week gaan we de plantjes halen en planten. Ik ben eens benieuwd welke van bovenstaande het gaan redden.

Terugblik

Het was weer een lange, koude winter. Vorig jaar was de bloggoesting helemaal opgedroogd (ik zit liever in de tuin dan erover te schrijven), nu ga ik gewoon sporadisch updaten wat er hier allemaal gebeurt en mijn bedenkingen erbij.
Vorig najaar stond het inzaaien van het gazon op het programma maar die plannen zijn verzopen in een kletsnatte november. We zijn er dan toch nog in geslaagd zo'n 60 meter haagbeuk aan te planten samen met een Morus Nigra (die voor wat schaduw op het toekomstige gazon moet zorgen, en lekkere vruchten...) en een Ribus Rubrum.

Jammer genoeg zullen we nog wel wat geduld moeten hebben eer we van zulke moerbeien kunnen snoepen, het kan tot 10 jaar duren voor hij vrucht draagt.

Ook dit jaar weer wat besteld bij "behaag onze kempen" en aldus de dode en creperende Meidoorns uit hun lijden verlost en vervangen door Spork. De meeste Meidoorns trokken het echt niet in onze zandbak. Er zijn er gelukkig toch enkele die het wel goed doen (en die nu zelfs al aan het botten zijn). Spork is echter ook wel een interessante plant: nectarproducerend (een echte bijenplant) en er komen bessen aan. Meer zelfs de spork is een waardplant voor het boomblauwtje en de citroenvlinder.
Dan maar binnen werken, ik (ok, mijn vader heeft het meeste werk gedaan) heb mijn steentje aan het milieu bijgedragen en eindelijk het dak geisoleerd met 8 cm rotswol met daar nog een laag van 18 cm glaswol op. Niet zo'n aangenaam werkje maar het moest nu eenmaal gebeuren.