Wondklaver

Het is ongelooflijk hoeveel er kan veranderen als je een weekje weg bent. Als je niet kijkt kruipt precies alles rap-rap uit zijn schulp. De tropische temperaturen zullen er wel iets mee te maken hebben gehad (terwijl wij op een sub-tropische locatie kou zaten te lijden tedju).

De bloemenweide begint eindelijk kleur te bekennen en dat betekent dat ik de plantjes kan determineren. Tot nu toe heb ik volgende soorten kunnen benamen: Wede, Wilde Reseda, Wouw, Kleine Pimpernel (in grote getale!) en last but not least Wondklaver.

Awel, dit vind ik nu echt een prachtig plantje se. Jammer dat er maar 2 van staan. Hopelijk kan het zich uitzaaien.

Nog meer plannen

Ik zit nu met een situatie die ik toch een beetje jammer vind. We hebben een achterbouw ("koterij") die best wel groot is. Het hele dakoppervlak zal zo'n 80 vierkante meter zijn denk ik. Als het nu regent loopt al het perfectly good gietwater het riool in, wat wel zonde is.

Mijn eerste plan was gewoon een waterton onder de afloop te zetten om toch een deel te kunnen recupereren.
Maar uiteindelijk viel mijne frank (in slow motion). Waarom een ton voorzien als opslagmedium als ik achter in de tuin een vijver van 10000 liter heb liggen waarin ik ook mijn gieterke kan vullen?

Als ik nu het dak aansluit op de vijver dan sla ik 2 vliegen in 1 klap. Het water wordt gebufferd en ik moet mijn vijver niet meer (zo vaak) manueel bijvullen.

Tuinvijvers worden nu eenmaal niet echt heel natuurlijk gelegd. Een natuurlijke vijver ligt lager dan het maaiveld en het water uit de omgeving zal daarin aflopen. Een folievijver ligt boven het maaivlak om het inspoelen van grond en voedingsstoffen te voorkomen (een folie kan geen voedingsstoffen bufferen zoals een natuurlijke vijverbodem dat kan). Dat maakt dat het waterpeil in een folievijver in de zomer snel daalt en bij buien nooit genoeg aangevuld geraakt.

Maar vanzelfsprekend is er ook een maar. De vijver zou dan de regenval van zo'n 100 vierkante meter te verwerken krijgen. In de zomer is dat prima, maar in de winter loopt hij nu al over. Als het hard regent is het niet uit te sluiten dat ik de achterkant van mijn tuin, en vooral ook die van de buren zo blank zet (hoewel, ze hebben een daar een weitje vol ganzen, die beesten zullen dat waarschijnlijk wel plezant vinden).

Maar toch, we zullen maar braaf zijn, hier komt het boek van Velt (alweer) ter hulp.

De oplossing is een infiltratiezone uitgraven van 20 cm diep. In het boek staat precies hoe je de doorlatendheid van de grond kan testen en de berekening van hoe groot zo'n put dan moet zijn. Hier blijkt mijn zandgrond weer een voordeel te zijn: nu moet de put 3,75 vierkante meter zijn. Als ik klei had gehad moest die 10 vierkante meter zijn. In de infiltratiezone kunnen dan planten komen die wisselnatte grond verdragen.

Natuurlijk kost dit wel wat werk. Eerst moet een fatsoenlijke overloop aan de vijver gemaakt worden. de infiltratiezone moet uitgegraven worden. En vooral: de dakgoot moet omgedraaid worden: die watert nu af naar voor en moet dan naar achter aflopen, een heel werkje. Het komt dus helemaal achteraan op het to-do lijstje. En dat wil zeggen dat het waarschijnlijk niet meer voor dit jaar gaat zijn.

Iets nieuws

Vandaag stak er in de bloemenweide weer iets nieuws de kop op. Een klein, geel viooltje. Er zaten zeker geen viooltjes in het bloemenmengsel dat ik gezaaid heb in 2009 dus het is hier op eigen kracht geraakt.
Het rare vind ik de kleur: de hooiweide bij mijn oma vroeger stond vol met viooltjes maar die waren allemaal blauw of paars met geel. Nooit volledig geel.

Er zo te zien is er slechts 1 inheems viooltje dat volledig geel is: het zinkviooltje. Het is niet erg waarschijnlijk dat deze de weg naar hier heeft gevonden maar in dit geval hoop ik toch dat het iets anders is, want zinkviooltje zou wijzen op een met zink vervuilde bodem...

Het zal dan allicht wel een zaailing zijn van een cultivar, maar het bloempje is echt klein terwijl cultivars meestal grote bloemen hebben.
Ach ja, het is mooi en eens iets anders dan een madeliefje of paardenbloem in de bloemenweide.

moeilijke schaduwborder

Ik zat er al een tijdje mee verveeld, achteraan in de tuin heb ik een probleemstukje waar ik niet goed weg mee wist. Dit was namelijk de enige border die de vorige eigenaars hadden aangelegd. Toen wij het huis overnamen in 2009 was deze border volledig overwoekerd door een soort van chinees riet. Ik heb nog even met de gedachte gespeeld de wortelstokken uit te graven maar na enkele uren zweten met spade en bijl voor bitter weinig resultaat (als er mensen hun agressie kwijt willen, kom maar eens af en dan duw ik een spade in uw pollen) heb ik er maar een uitputtingsslag van gemaakt. Nu beginnen allerhande opportunisten de vrijgekomen ruimte in te nemen: vooral hoefblad en brandnetel. Dit is ook de enige plaats in mijn tuin waar brandnetel voorkomt, voor de rest is mijn grond veel te schraal. In deze border heeft men namelijk in een ver vervlogen verleden een zeer dikke laag boomschors aangebracht. Die is nu wel grotendeels omgezet tot humus maar er zitten nog altijd veel stukken schors in de grond. Deze border ligt ook bijna permanent in de schaduw want aan de zuidkant staat de betonwal die het perceel afsluit. Een schaduwrijk, humusrijk, voedselrijk stukje. Ideaal om een prachtige schaduwborder in aan te leggen zou je dan denken.

Helaas, pindakaas. De grond zit nog tjokvol rietwortels, die nu pas stilaan aan het wijken zijn. Dit wil zeggen dat het fatsoenlijk aanplanten quasi onmogelijk is omdat plantgaten maken zeer veel moeite kost. Daarom heb ik om de brandnetels te snel af te zijn maar enkele sterke schaduwplanten ingeplant die hopelijk de border gaan inpalmen en de netels en ander gespuis gaan wegconcurreren: wijfjesvaren, geranium phaeum en perzische muts. Geen idee of deze daartoe in staat zijn, maar volgens mijn VELT boek zouden die het hier wel zeer goed moeten kunnen doen.

En omdat al die plantjes in zo'n kwekerij mijn ogen uitsteken (en ik nog een stapel ecocheques heb liggen) heb dan ook maar gelijk een monnikskap aangekocht. Gewoon omdat ik die zo mooi vind. Zou wel leuk zijn moest die kunnen overleven.

Bloemenmantel

Vorig jaar bloeide de sleedoorn met maar enkele bloemetjes, maar dit jaar is hij volledig gehuld in een witte bloemenmantel.

En in de vijver is de eerste bloeier intussen ook opgemerkt: De Dotterbloem:

Lidsteng

Na het heerlijke lentezonnetje van dit weekend komt het leven in de vijver weer helemaal op gang. Ik heb de voorbije twee dagen alweer bootsmannetjes, schrijvertjes, waterschaatsers, een ongeidentificeerde waterkever en een joekel van een libellelarve gespot (zo'n 7 cm schat ik). En met het opwarmende water komen niet enkel de beestjes terug tot leven maar ook de zweefalgen. Hoewel een troebelere vijver in het voorjaar niet per se slecht is (zolang de zuurstofplanten later het zaakje maar terug overnemen) is een heldere vijver toch leuker.

Belangrijk hiervoor is de aanwezigheid van verschillende soorten zuurstofplanten. Glanzend Fonteinkruid bv is een uitstekende en dus een van de meest gebruikte zuurstofplanten (mede dankzij de boeken van mevrouw Hoffman) maar komt in het voorjaar slechts heel traag op gang. Dit geeft de algen, die bij een lagere watertemperatuur kunnen werken, een kans om de voet tussen de deur te krijgen.

Soorten die wel in koud water werken zijn onder andere Waterpest en Lidsteng. Lidsteng is vooral gekend als moerasplant, met denneboomachtige stengels die boven het water uitkomen. Maar als je Lidsteng wat dieper (30-60 cm) zet maakt het heel andere stengels met langere, zachte naalden die zelfs 's winters onder het ijs zuurstof produceren en al vroeg op het jaar voor tegengewicht zorgen tegen de algeninvasie.

Gedoornd Hoornblad komt net iets later op gang (het vormt inactieve winterknoppen) maar eenmaal het begint te groeien doet het dat meestal ook explosief. Tenslotte is er nog de Waterranonkel, nog zo'n plant die ook 's winters groen blijft maar deze heeft een groot nadeel: de plant verdwijnt soms gewoon helemaal voor langere perioden om later terug uit te schieten. Daar kan mag je dus niet op rekenen.

Als je geen van deze planten in de vijver hebt kan je nog proberen de draadalgen tijdelijk niet uit de vijver te verwijderen. Ook deze zullen namelijk de zweefalegen beconcurreren.

Moet er nog zaad zijn?

Mijn bestelling van de Bolderik is al enige tijd binnen maar nu pas besef ik dat 10 gram (de minimum hoeveelheid/soort) zaden echt wel heeeeeel veel is.
















10 gram zaad van de Wilde Peen bv komt overeen met niet minder dan 12500 zaden. Ok, ze zullen wel niet allemaal kiemen maar toch...

Dus moest er iemand nog graag zaad van Akkerklokje, Wilde Peen of Knoopkruid hebben, laat maar een berichtje!