Chicorei

Net als je denkt dat de bloemenweide over haar hoogtepunt heen is steekt er weer een nieuwe soort de kop op. En deze keer ben ik er zeker van. De laatste pogingen tot determineren zat ik er steeds nevens, maar nu zit ik just. Ik durf de naam van het plantje zelfs in de titel zetten, zo zeker ben ik!

Alweer een prachtig plantje. Jammer dat de bloem enkel 's ochtends opengaat.

In de bloemenweide heeft de bruine kikker, die ik einde april voor het eerst zag, ondertussen ook zijn stekje gevonden. Ik heb er nog geen foto van kunnen nemen want hij is razendsnel. De voorbije week heeft hij mij bijna dagelijks ferm doen verschieten door ineens voor mijn voeten richting vijver weg te hupsen. Je zou bijna denken dat hij het met opzet doet, de rakker!

Heems

Ik heb steeds de intentie gehad om zoveel mogelijk inheemse planten in de tuin in te plannen. En zo verzeilde er dan een moerasooievaarsbek (in de kolom "inheems" van de boek van Velt staat er namelijk een kruisje) eerst in het winkelkarretje bij het tuincentrum en dan in de vijver. Een heel mooie geranium met een felle, levendige kleur vind ik persoonlijk.

Als je er dan wat over opzoekt dan zie je dat hij inderdaad in vlaanderen voorkomt.
Maar een dik kwartier verder naar het noorden van deze schamele zandbak is het ineens een uitheemse soort en wordt deze schoonheid door onze noorderburen ook gelijk in dezelfde lijstjes geplaatst als grote waternavel en braziliaans vederkruid als te vermijden waterplanten.

Ik blijf de focus op inheemse planten leggen maar soms gaat de in- en uitheems hetze toch een bruggetje te ver.

De droogtetest doorstaan

In tegenstelling tot enkele andere delen van de tuin heeft de nieuwe zonneborder deze uitzonderlijke droogte met glans doorstaan. Ik ben nu dan ook zeer blij dat ik planten heb aangeplant die zeer droogteresistent zijn: beenhard zijn die rakkers! Enkel de echinops ritro laat het een beetje afweten (maar misschien is dat een geniepigerd die zijn remonte later op het jaar inzet). Het grote kaasjeskruid bloeit nu zelfs zeer rijkelijk. Toch straf dat dit soort planten zo sterk kan groeien in zo'n extreme droogte!

In de bloemenweide zien we duidelijk twee helften. Tegen de vijver doen de wouw en reseda het uitstekend: deze trekken ook enorm veel hommels en bijen aan. Daar gonst het van de activiteit. In de halfschaduw onder deze planten steken nu ook andere planten de kop op. Zoals deze fijne rotsanjer (denk ik toch dat het is).

De rest van de bloemenweide lijkt nu op hoe ik mij steppe voorstel. Open plekken, dorre plukjes laag gras dat hoogstens tot aan mijn enkels komt en veel stof. Een keer maaien dit jaar zal ruim voldoende zijn denk ik.

Verstekeling!

In de "schaduwborder" (het ding is de naam eigenlijk niet waard) had ik wijfjesvarens geplant. Als snel bleek dat er in 1 van de potjes ook nog iets anders groeide dan een varen. Ik besloot het maar te laten doen omdat ik het niet kon plaatsen en ik ne curieuzeneuzemosterpot ben.
Sinds kort bloeit het ding (met die wijfjesvaren gaat het iets minder goed).

 

En volgens mij is het Fluitekruid. Hoewel het waarschijnlijk de vroegtijdige dood van de varen betekent ga ik het toch maar laten staan.

Maar de ster van de border is nu duidelijk de donkere ooievaarsbek (Geranium Phaeum). Die voelt zich erg goed in zijn sas en groeit en bloeit al heel sterk. Hopelijk zaaien ze zich even vlot uit!

 Ik vind de geraniums die dichter bij de wildvorm staan, zoals deze, eigenlijk veel mooier dan de gecultiveerde met veel te grote en opzichtige bloemen.

vieze dings

Een paar weken geleden viel het me voor het eerst op: hier en daar zat er een wit schuimkwakje op de planten.

En dan begint de fantasie op hol te slaan natuurlijk. Slakkeneitjes? Een merel met een uit de hand gelopen "snotvalling"? Een kwijlende rat?
Niets van dit alles. Eventjes googelen bracht de niet zo glamoureuze waarheid aan het licht. In dit schuimbolletje bevindt zich een schuimcicade. Een kleine wants die zich voedt met de sappen van de plant. Toch een slim beestje eigenlijk, zich lekker verstoppen in een bolletje schuim en ondertussen ongestoord zich volzuigen met een vers plantensapje. En het blijkt dan ook nog een zeer veel voorkomende plaag te zijn.

Op een of andere manier was het me nog nooit eerder opgevallen.

de Hof-leverancier

De vijver is nog steeds niet helemaal af: de randafwerking stel ik nu al een eeuwigheid uit. Het plan was begroeiingsmatten te gebruiken. Dit zijn PVC matten met een soort gaasstructuur die over de vijverrand gelegd worden. Hierin worden dan "kruipende" planten zoals Penningkruid gezet die daarin wortelen en dan de rand helemaal gaan begroeien.

Helaas zijn deze PVC matten vrij moeilijk te vinden. Uiteindelijk vond ik ze dan toch bij de hof leverancier te Ekeren.

Het was vandaag de eerste keer dat ik daar kwam en dit is absoluut zeker de winkel met het grootste aanbod aan vijverartikelen welke ik ooit gezien heb. Vele soorten vijvervis (van gigantische kois to minieme grondeltjes),en een enorm aanbod aan planten, zelfs rivierkreeftjes! Indrukwekkend.

En vooral de moeite waard om te vermelden is het enorme aanbod aan inheemse zuurstofplanten. Bij de meeste winkels hebben ze waterviolier, gedoornd hoornblad, lidsteng en waterranonkel als inheemse soorten maar hier hebben ze nog eens een stuk of vier (!) soorten fonteinkruid, aarvederkruid en sterrenkroos. Er bevindt zich nu dan ook een mandje aarverderkruid in mijn vijver.

Als nadeel moet ik wel de prijzen vermelden, deze zijn aan de hoge kant vergeleken met bv Pelckmans. Maar voor dingen die je nergens anders vindt neem ik dat er graag bij.

Bloemen, bloemen, bloemen

Hoewel de regen deze week jammer genoeg nogal magerkes was en de toplaag in de tuin eruit ziet alsof er een gigantische stofzuigerzak is omgekieperd doen de meeste plantjes het toch prima. Nieuwe bloeiers deze week zijn de siersalie (mainacht, zie foto), geranium renardii, spoorbloem, donkere ooievaarsbek, moerasvergeetmenietjes, waterranonkel, hier en daar een verdwaalde boterbloem, de vogelmelk en de grootbloemige clematis.

Verder evolueert de bloemenweide in een rare richting. In het deel aangrenzend aan de vijver groeit alles super (zie vorige blogpost), in de rest verdwijnen er meer soorten dan er bij komen. De klaver en de boterbloemen zijn er verdwenen. Het gras staat er ook zeer dun. Enkel de kleine Pimpernel (zie foto, inclusief raar, schuimachting dingk op de stengel), Zuring en 1 plantje Wondklaver brengen daar een beetje kleur.

Tenslotte ben ik erin geslaagd de promiscuiteit van de visjes in mijn vijver voor een goed doel aan te wenden. Vorig jaar heb ik al honderden gratis visjes weggegeven (als je je mailbox wil vullen moet je gewoon een advertentie met het woord "gratis" in op Kapaza.be zetten). Deze week heb ik vis voor vijverplanten geruild met een zeer vriendelijke meneer uit de Limburg.

Vanmorgen ging ik de nieuwe aanwinsten planten en schrok ik me rot toen er opeens een kikker op zijn dooie gemak vlak voor mijn voeten richting vijver hupste. Het is in ieder geval een andere bezoeker als vorig jaar want hij is kleiner en ik denk dat deze een bruine kikker is idpv een groene. Die ga ik dus allicht niet veel meer zien. Groene kikkers zijn makkelijk te spotten omdat deze altijd in of rond het water vertoeven. Bruine kikkers daarentegen zwerven wat verder weg van het water en houden zich meer op in dichte vegetatie. Hopelijk blijft deze hier wel hangen.